ساعت 4 صبح که از خواب بیدار شده اید و برای آب خوردن به طرف آشپزخانه می روید در بین راه mail هایتان را

 چک می کنید.

وقتی مودم را خاموش می کنید احساس پوچی می کنید مثل اینکه عزیزی را از دست داده باشید.

تصمیم می گیرید یکی دو سالی بیشتر در دانشگاه باشید, فقط برای دسترسی رایگان به اینترنت.

در نامه های پستی هم از Smiley مثل (D:) استفاده می کنید.

تکالیفتان را به فرم HTML در می آورید و آدرس آن را به استادتان می دهید.

کبوترتان هم برای خودش یک صفحه وب دارد.

حتی خواب های شبتان هم به فرم HTML است.

پسرتان جواد را JAVA صدا می زنید.

همسرتان را به این صورت معرفی می کنید:

ayal@kitchen.home

 aghamoon@work.money

همه دوستانتان یک ایمیل دارند. از اینکه در یک آگهی ترحیم نمی توان EMAIL آدرس جدید مرحوم را نوشت ناراحت

 هستید.

تنها ارتباطتان با افراد منزل از طریق ایمیل است.

بر روی کنترل تلویزیون هم Double click می کنید.

نیمی از سفرتان را در هواپیما در حالی طی می کنید که کامپیوتر کیفی تان بر روی پاهایتان و بچه تان را در جعبه

بالای سرتان گذاشته اید.

برای تست "اعتیاد به اینترنت" به ادامه مطلب یه سری بزن

مشاهده مطلب کامل در ادامه مطلب ...